Celowanie ręką czy nadgarstkiem?
Celowanie nadgarstkiem polega na poruszaniu myszą przez zginanie nadgarstka, gdy przedramię leży nieruchomo; celowanie ręką to przesuwanie całego przedramienia, z ruchem z łokcia i barku. To, czego potrzebujesz, zależy głównie od czułości: im dłuższą drogę mysz pokonuje na pełny obrót w grze (twoje cm/360), tym większa część każdego obrotu musi pochodzić z ręki. Nie musisz wybierać jednego: rękę bierz do dużych obrotów, a nadgarstek do małej poprawki na końcu.
O ile obraca cię sam nadgarstek?
To przykładowe wartości: wpisz w ich miejsce swoje.
Mniej niż ćwierć obrotu. Obrót o 90° wymaga 8,8 cm ruchu myszy: duże obroty potrzebują ręki, a nadgarstek robi ostatnią poprawkę.
8 cm ÷ 35 cm × 360° = 82°. Przy tym ustawieniu 1 mm ruchu myszy obraca widok o 1,03°.
Zmierz ruch swojego nadgarstka
- Połóż przedramię na biurku tak, jak leży podczas gry, z myszą na środku podkładki.
- Nie ruszając przedramieniem, przesuń mysz nadgarstkiem w lewo, tak daleko, jak ci wygodnie. Zaznacz to miejsce albo odczytaj je na linijce.
- Przesuń ją w prawo, tak daleko, jak ci wygodnie, i znów zaznacz. Odległość między znakami to ruch twojego nadgarstka. Obrót podany wyżej dotyczy całego tego ruchu; flick z miejsca, w którym spoczywa dłoń, wykorzystuje tylko część po jednej stronie, mniej więcej połowę.
- Nie znasz swojego cm/360? Też wystarczy linijka: zmierz obrót ręcznie.
Celowanie nadgarstkiem
Przedramię leży na biurku, a nadgarstek przesuwa mysz na boki, palce zaś dodają najmniejsze poprawki. Krótkie ruchy szybko się zaczynają i kończą i zajmują mało miejsca na biurku. Żeby robić duże obroty nadgarstkiem, potrzebujesz wyższej czułości, a wtedy każde drobne drżenie dłoni też mocniej obraca widok: przy 20 cm na pełny obrót 1 mm ruchu obraca cię o 1,8°, a przy 40 cm o 0,9°.
Celowanie ręką
Przedramię sunie po podkładce, poruszane z łokcia i barku, a nadgarstek pozostaje dość prosty. Ponieważ ręka pokonuje dłuższą drogę, możesz grać na niższej czułości, więc drobne omsknięcie dłoni mniej obraca widok: to pomaga, gdy śledzisz ruchomy cel albo trzymasz kąt. Potrzeba do tego miejsca: podkładki dość szerokiej na twój najdłuższy ruch i przestrzeni, żeby łokieć mógł się ruszać.
Oba naraz
Większość starć łączy duże i małe ruchy. Gdy cel jest daleko od celownika, pozwól ręce przenieść mysz przez większość drogi i dokończ nadgarstkiem; gdy jest blisko, wystarczy sam nadgarstek. Przejście od jednego do drugiego ćwicz flickami w treningu celowania 3D i zmianą celów.
Co wybrać
- Zacznij od czułości, nie od stylu. Weź cm/360, przy którym dobrze celujesz, i sprawdź wyżej, jaką część obrotu pokrywa twój nadgarstek. Resztę robi ręka.
- Chcesz spokojniejszych drobnych poprawek? Obniż trochę czułość i zostaw duże obroty ręce. Najpierw sprawdź, czy podkładka jest dość szeroka.
- Mało miejsca na biurku? Wyższa czułość i więcej nadgarstka to praktyczny wybór.
- Zmieniaj małymi krokami. Po zmianie czułości daj dłoni kilka sesji, zanim ocenisz zmianę, i porównuj na tym samym ćwiczeniu w treningu celowania.
- Chwyt też ma znaczenie. Przy chwycie palm mysz poruszają ręka i nadgarstek; claw i fingertip dokładają palce. Zobacz porównanie chwytów myszy.
Dbaj o wygodę
OSHA, amerykańska agencja bezpieczeństwa i higieny pracy, zaleca trzymać nadgarstki prosto, w jednej linii z przedramionami. Celowanie nadgarstkiem z założenia zgina go na boki, więc trzymaj każdy ruch w zakresie, który jest wygodny, zamiast iść do granicy. Trzymaj mysz blisko klawiatury, żeby nie sięgać po nią, i nie opieraj przedramienia ani nadgarstka o twardą krawędź biurka: nacisk może podrażniać nerwy, przez co palce mrowią albo drętwieją. Co godzinę rób pięć minut przerwy. Jeśli ból wraca, przestań i idź do lekarza lub fizjoterapeuty, zamiast grać dalej.
Obrót to nasze własne obliczenie z dwóch liczb, które wpisujesz. Wygoda: US Occupational Safety and Health Administration (po angielsku), Computer Workstations eTool: Keyboards.