Jak poprawić celowanie

Lepsze celowanie zależy od trzech rzeczy, w tej kolejności: ustawień, które nie zmieniają się z dnia na dzień, dobrego ustawienia celownika, które zostawia mniej do poprawiania, oraz krótkiej rozgrzewki trzech ruchów, których wymaga każda strzelanka: flicków, zmiany celów i śledzenia. Raz ustaw sprzęt, a potem rozgrzewaj się przez dziesięć minut przed każdą grą.

Zacznij rozgrzewkę w treningu celowania

Na obu rysunkach ten sam przeciwnik wychodzi zza tej samej osłony. Gdy celownik jest przy ziemi, zanim strzelisz, musisz wykonać długi ruch w górę i w bok. Gdy już jest na wysokości głowy przy krawędzi osłony, głowa pojawia się tuż obok i wystarczy małe dociągnięcie.

Najpierw ustaw sprzęt

Wybierz jedną czułość i trzymaj się jej. Ręka uczy się, jak daleko przesunąć mysz przy każdym obrocie, a każda zmiana zaczyna tę naukę od nowa. Wybierz DPI (najlepsze DPI do gier), a potem zmieniaj czułość w grze tylko małymi krokami i dawaj każdej zmianie kilka dni.
Wyłącz akcelerację myszy. Gdy jest włączona, ta sama odległość obraca widok dalej, kiedy ruszasz szybciej, więc flick nigdy nie ląduje dwa razy w tym samym miejscu (jak ją wyłączyć albo sprawdź ją).
Sprawdź, czy podkładka jest wystarczająco szeroka. Jeśli mysz uderza w krawędź w połowie obrotu, musisz ją podnieść i tracisz cel (jakiej szerokości potrzebujesz).
Trzymaj mysz luźno. Mocny chwyt sprawia, że małe poprawki są szarpane (porównanie chwytów myszy).
Sprawdź, czy obraz nadąża. Monitor ustawiony na 60 Hz, choć potrafi więcej, albo mysz z opóźnieniem sprawiają, że celowanie wydaje się spóźnione (test odświeżania monitora, input lag).

Ustawienie celownika

Ustawienie celownika (crosshair placement) to trzymanie celownika tam, gdzie pojawi się głowa przeciwnika, zanim go zobaczysz: na wysokości głowy, przy krawędzi rogu, drzwi albo osłony, zza których by wyszedł. Dobre celowanie to często nie szybszy ruch myszą, tylko krótsza droga do pokonania. Idąc, trzymaj celownik na wysokości głowy, podążając za podłożem na schodach i pochyłościach, i przesuwaj go wzdłuż każdej krawędzi, gdy ją sprawdzasz, po jednym kącie naraz.

To, gdzie celować, zależy też od broni: ta, która trafia w chwili strzału, wymaga celownika na celu, a ta, która wystrzeliwuje pocisk, celownika przed celem (hitscan a pociski).

Dziesięciominutowa rozgrzewka

Rób ją przed grą, za każdym razem z tym samym rozmiarem celów i czasem trwania, żeby dało się porównać podejścia. Trening celowania działa w przeglądarce ze zwykłym kursorem, a nie z czułością twojej gry: rozgrzewa rękę i oczy, a ostatnie dwie minuty we własnej grze dostrajają je do jej czułości.

Minuty 0–2, precyzja: nieruchome cele w spokojnym tempie. Staraj się nie pudłować.
Minuty 2–4, flicki: ćwiczenie flicków, w którym każdy nowy cel pojawia się w tej samej odległości od poprzedniego, w innym kierunku.
Minuty 4–6, zmiana celów: ćwiczenie zmiany celów. Zatrzymaj się tuż przed celem i popraw, zamiast przestrzelić (jak zmieniać cele).
Minuty 6–8, śledzenie: ćwiczenie śledzenia. Trzymaj się ruchomego celu płynnym, równym ruchem.
Minuty 8–10, we własnej grze: strzelnica treningowa albo mecz na rozgrzewkę, z twoją prawdziwą czułością, z dobrym ustawieniem celownika w ruchu.

Najpierw precyzja, potem szybkość

Szybkość, nad którą nie panujesz, zamienia się w pudła. Pierwsze podejścia każdego ćwiczenia graj na tyle wolno, żeby trafiać prawie wszystko, potem przyspieszaj, aż pudeł zacznie przybywać, i zostań tuż poniżej tego tempa. Jeśli precyzja się sypie, zwolnij, zamiast cisnąć dalej.

Mierz postępy w skali tygodni

Jedno podejście mówi niewiele: dobry i zły dzień mogą różnić się bardziej niż miesiąc treningu. Trening celowania zapisuje twoje podejścia w tej przeglądarce, więc porównuj tydzień po tygodniu średnią z tego samego ćwiczenia, przy tym samym rozmiarze celów i czasie. Jeśli rośnie, a pudeł wciąż jest mało, trening działa.

Jeśli chcesz wyniku, który da się porównywać z tygodnia na tydzień, zrób test celności: za każdym razem ta sama trasa celów, tej samej wielkości, przez te same 30 sekund.

Nawyki, które hamują twoje celowanie

Zmienianie czułości po każdym słabym meczu.
Granie zawsze na pełnej szybkości.
Chodzenie z celownikiem przy ziemi i flick w górę do głowy.
Rozgrzewka tak długa, że ręka jest zmęczona przed pierwszym meczem.
Mocniejsze ściskanie myszy, gdy walka idzie źle.

Przesiadasz się do innej gry? Zachowaj tę samą odległość myszy na pełny obrót, jak pokazuje strona kalkulatora eDPI, żeby trening się przeniósł.