Pisanie bezwzrokowe: gdzie kłaść palce na klawiaturze

Pisanie bezwzrokowe to pisanie bez patrzenia na klawiaturę. Palce lewej ręki kładziesz na A, S, D i F, a prawej na J, K, L i średniku: to rząd podstawowy. Kciuki spoczywają na spacji. Każdy palec naciska klawisze leżące tuż nad i pod jego klawiszem wyjściowym, palce wskazujące obsługują też sąsiednią kolumnę, a po każdym naciśnięciu palec wraca na swoje miejsce. Patrz na ekran, nie na dłonie.

Test szybkości pisania

Który palec naciska który klawisz

• Klawisze wyjściowe

Małe palce naciskają też Tab, Caps Lock, Shift, Enter i Backspace po swojej stronie klawiatury. Wielką literę piszesz, trzymając Shift drugą ręką: lewy Shift przy literach pisanych prawą ręką, prawy przy literach pisanych lewą. Polskie litery działają podobnie: przytrzymaj prawy Alt i naciśnij literę tym samym palcem co zwykle, na przykład prawy Alt + A daje ą.

Po co są wypustki na F i J

Małe wypustki na klawiszach F i J pozwalają palcom wskazującym znaleźć rząd podstawowy bez patrzenia. Przesuwaj dłonie, aż je wyczujesz, a pozostałe palce same trafią na swoje klawisze obok. Gdy zgubisz pozycję, znowu poszukaj wypustek palcami, zamiast patrzeć w dół.

Bezwzrokowo czy patrząc na klawisze?

Pisanie z patrzeniem na klawiaturę (po angielsku hunt and peck, czyli „szukaj i stukaj”) polega na wyszukiwaniu wzrokiem każdego klawisza i naciskaniu go jednym lub dwoma palcami każdej ręki. To działa, a wielu samouków pisze szybko, używając mniej niż dziesięciu palców: w badaniu z 2016 roku, w którym śledzono ruchy palców 30 osób piszących na co dzień, ci, którzy używali mniej palców, osiągali szybkość porównywalną z osobami piszącymi bezwzrokowo.

W tym badaniu o szybkości nie decydowała liczba palców. Liczyło się naciskanie każdej litery zawsze tym samym palcem, wczesne przygotowanie się do kolejnych klawiszy i nieruchome dłonie. Pisanie bezwzrokowe buduje właśnie te nawyki, a do tego wzrok zostaje na tekście, więc błędy wyłapujesz od razu. Autorzy badania i tak wskazują pisanie bezwzrokowe jako drogę do najwyższych prędkości.

Jak zacząć

1. Usiądź tak, by przedramiona były na wysokości klawiatury, a nadgarstki proste, uniesione nad blatem, a nie zgięte na krawędzi biurka.
2. Znajdź wypustki na F i J i połóż wszystkie osiem palców na rzędzie podstawowym, lekko zgiętych.
3. Pisz powoli, bez patrzenia. Najpierw dokładność: szybkość rośnie z powtarzania właściwego ruchu, a nie z pośpiechu przy złym.
4. Po każdym klawiszu wracaj do rzędu podstawowego. Każdy palec sięga po klawisz i wraca.
5. Dodawaj po jednym rzędzie: najpierw podstawowy, potem górny, potem dolny, na końcu cyfry, symbole i polskie litery z prawym Altem.
6. Ćwicz po trochu prawie codziennie. Krótkie, regularne sesje lepiej budują nawyk niż jedna długa od czasu do czasu.

Nasze lekcje pisania bezwzrokowego idą w tej kolejności, dodają po dwa klawisze naraz i wracają do tych, przy których się mylisz. Są tylko po angielsku i na klawiaturze amerykańskiej, ale litery leżą na niej tak samo jak w układzie programisty. Gdy opanujesz już wszystkie litery, test szybkości pisania pokaże twoją szybkość i dokładność.

Inne układy klawiatury

W każdym popularnym układzie palce leżą na tych samych fizycznych klawiszach; zmieniają się tylko nadrukowane litery. W polskim układzie programisty rząd podstawowy wygląda tak jak na rysunku. W rzadko spotykanym układzie polskim (214), opartym na QWERTZ, Z i Y są zamienione, a polskie litery mają własne klawisze, więc rząd podstawowy to A, S, D, F i J, K, L, Ł. Na francuskiej klawiaturze AZERTY są to Q, S, D, F i J, K, L, M, a na niemieckiej QWERTZ A, S, D, F i J, K, L, Ö. Wypustki zawsze zostają na klawiszach F i J. Dvorak i Colemak przestawiają same litery: zobacz porównanie układów klawiatury.

Chcesz sprawdzić, jak ci idzie? Zrób test szybkości pisania, a potem przeczytaj, jak pisać szybciej i jaka szybkość pisania jest dobra.

Źródło: Feit, Weir i Oulasvirta, How We Type: Movement Strategies and Performance in Everyday Typing, CHI 2016.