Chwyty myszy: palm, claw i fingertip w porównaniu
O chwycie decyduje to, którymi częściami dłoni dotykasz myszy. W chwycie palm (dłoniowym) cała dłoń leży na myszy. W chwycie claw (szponowym) dotykasz jej tylko nasadą dłoni i opuszkami palców, a palce są wygięte w łuk. W chwycie fingertip (opuszkowym) dotykasz jej tylko opuszkami palców i kciukiem, a dłoń wisi w powietrzu. Nie ma chwytu najlepszego dla wszystkich: dobry chwyt to taki, w którym celujesz pewnie i który wytrzymasz przez godzinę bez napięcia.
Gdzie dłoń dotyka myszy
Trzy chwyty w porównaniu
| Chwyt | Gdzie dłoń dotyka myszy | Czym celujesz | Często wybierana mysz |
|---|---|---|---|
| Chwyt palm | Cała dłoń i oba klikające palce, płasko wzdłuż myszy | Ramię i nadgarstek; palce tylko klikają | Dłuższa mysz z wysokim tyłem, która wypełnia dłoń |
| Chwyt claw | Nasada dłoni z tyłu i opuszki wygiętych palców na przyciskach | Nadgarstek, z drobnymi poprawkami opuszkami palców | Mysz, której najwyższy punkt jest bliżej tyłu |
| Chwyt fingertip | Tylko opuszki palców i kciuk; dłoń nie dotyka myszy | Palce i nadgarstek: najprecyzyjniejsza kontrola z tych trzech | Mała, lekka mysz, którą łatwo podnieść i prowadzić |
Jakiego chwytu używasz?
- Spójrz z boku. Jeśli dłoń leży na tyle myszy, a palce płasko na przyciskach, to chwyt palm.
- Spójrz na knykcie. Jeśli są uniesione, a palce zginają się w dół na przyciski, podczas gdy nasada dłoni nadal dotyka tyłu myszy, to chwyt claw.
- Wsuń palec pod dłoń. Jeśli między dłonią a myszą jest wolna przestrzeń aż do samego tyłu, to chwyt fingertip.
- Coś pomiędzy? Luźny claw, z palcami zgiętymi tylko lekko i większą częścią dłoni na myszy, to coś pomiędzy palm a claw. Chwyty mieszane są normalne, to nie błąd.
Który chwyt jest najlepszy?
Żaden nie jest najlepszy dla wszystkich. Chwyt palm daje dłoni największe podparcie przy długim, płynnym śledzeniu celu. Chwyt claw ułatwia zatrzymanie krótkich, szybkich flicków na celu. Chwyt fingertip daje najprecyzyjniejszą kontrolę przy drobnych poprawkach, ale palce trzymają mysz same, więc dłoń może się szybciej zmęczyć. Rozmiar i kształt myszy liczą się tak samo jak nazwa chwytu: zbyt długa mysz wymusza chwyt palm, a przy zbyt krótkiej dłoń zwisa za jej tyłem.
Nowy chwyt na początku wydaje się niewygodny, więc oceniaj go po kilku sesjach, a nie po jednym podejściu.
Porównaj chwyty uczciwie
- Otwórz trening celowania i wybierz jedno ćwiczenie, na przykład Flicki, za każdym razem z tymi samymi ustawieniami.
- Rozegraj pięć rund swoim zwykłym chwytem, a potem pięć chwytem, który chcesz wypróbować.
- Porównaj środkowy wynik z każdej serii, a nie ten jeden najlepszy: jedna szczęśliwa runda niewiele mówi.
- Zrób to samo w teście CPS, jeśli chcesz też wiedzieć, jak klikasz każdym chwytem.
Chwyt a techniki klikania
Butterfly click to dwa palce na jednym przycisku, więc chwyt musi zostawić miejsce dla obu. Przy drag clicku opuszek palca przesuwa się po przycisku, co jest łatwiejsze, gdy palec jest wygięty i może się swobodnie ruszać, niż gdy leży płasko. Jitter click polega na napinaniu przedramienia; niezależnie od chwytu przestań, jeśli boli.
Zadbaj o wygodę
Trzymaj mysz lekko: mocniejszy ścisk nie sprawi, że będziesz celować pewniej. Nadgarstek utrzymuj mniej więcej prosto, a nie zgięty w górę albo w bok, i rób przerwy podczas długich sesji. Jeśli ból wraca, przestań i idź do lekarza lub fizjoterapeuty, zamiast grać mimo bólu.
Wskaźnik ucieka za daleko przy szybkich ruchach? Przeczytaj, czym jest akceleracja myszy. Chcesz wiedzieć, czy masz niską, czy wysoką czułość? Sprawdź w kalkulatorze eDPI.